گیوم به موفقیت بزرگی دست یافته است: دستگاهی که می‌تواند با مکش آلودگی‌ها به درون بالن‌های هوا و فرستادن آن‌ها به جاهای خیلی دور، هوا را پاکسازی کند. چند تاجر ژاپنی پس از یک مهمانی شام پر از نوشیدنی، ۵۰۰۰ عدد از این دستگاه را سفارش می‌دهند. تنها مشکل او این است که ظرفیت تولیدش بسیار کم است و مجبور می‌شود دستگاه‌ها را در خانه شخصی خود تولید کند. همسرش برنادت اصلاً از این وضعیت راضی نیست. زندگی خصوصی او رو به نابودی می‌رود، بنابراین تصمیم می‌گیرد گیوم را ترک کند و برای انتقام، خود را نامزد انتخابات شهرداری در برابر شوهرش کند...

بازرس دست‌وپاچلفتی، کروشو، تلاش می‌کند تا ساکنان سن تروپه را از دست موجودات فضایی انسان‌نما که نفت می‌خورند نجات دهد. تنها راه تشخیص این بیگانگان از انسان‌های واقعی، علاوه بر تشنگی مداوم آن‌ها برای محصولات نفتی، این است که هنگام لمس کردنشان صدایی شبیه به سطل زباله خالی می‌دهند. هرج‌ومرج بزرگی در راه است.

اداره پلیس کروشو به یک ساختمان جدید منتقل می‌شود. آن‌ها نه تنها تجهیزات پیشرفته‌ای دریافت می‌کنند، بلکه چهار پلیس زن جوان نیز برای آموزش به آن‌ها سپرده می‌شوند. همه برای کار با آن‌ها سرودست می‌شکنند و به خاطر حواس‌پرتی ناشی از حضور این خانم‌های زیبا، آشوب به پا می‌کنند. اما دردسر واقعی زمانی آغاز می‌شود که این همکاران زن یکی پس از دیگری ربوده می‌شوند.

گرگوار لکومته، بازیگر بدشانسی که مشتاق پیدا کردن یک «کار واقعی» است، برای تست بازیگری در نقش یک قاتل می‌رود، اما به اشتباه سر از مخفیگاه مافیا درمی‌آورد. او رئیس آن‌ها را با تهیه‌کننده اشتباه می‌گیرد و آن‌ها نیز او را با آدم‌کشی که با او قرار داشتند اشتباه می‌گیرند. لکومته ساده‌لوح قراردادی را با آن‌ها امضا می‌کند. او قرار است یک دلال اسلحه به نام اتو کرامپ را در جشن تولدش در سن تروپه با سوراخ کردن بدنش توسط نوک چتری که مجهز به سرنگ حاوی سیانور پتاسیم است به قتل برساند. لکومته اصلا روحش هم خبر ندارد که این قرار است یک قتل واقعی باشد.

مارچلو ماسترویانی در نقش نیکولا، بازیگر سالخورده‌ای بازی می‌کند که فعالیت حرفه‌ای‌اش به تبلیغات تلویزیونی تنزل یافته است. نیکولا که به دنبال تکیه‌گاهی در زندگی خود است، تلاش می‌کند تا با همسر سابقش آشتی کند. اما در این راه نیز، درست مانند زندگی حرفه‌ای‌اش، محکوم به ناامیدی و شکست است.